Hakk'a Yürüyüşünün 8. Yılında Filistinli şair Mahmud Derviş(VİDEO)

, 09 Ağustos 2016 18:27

Filistin ulusal şairi Mahmud Derviş 8 sene önce bugün hayata gözlerini yumdu.

Mahmud Derviş:

1941'de Akka yakınlarında bir köy olan el-Berve'de doğan Filistinli şair Mahmud Derviş, 1948'de siyonist işgal rejiminin kurulması ve el-Berre'nin de işgal edilen köyler arasında kalması sebebiyle küçük yaşta göç etmek zorunda kaldı.

1949'da ailesi geri dönse de kendi köyleri yerine Deyru'l-Esed köyüne yerleştiler. Üniversite okumak için gittiği Rusya'dan 1970 yılına Mısır'a giden Derviş, 1972'de ise Beyrut'a geçerek aylık "Şu'un-u Filistiniyye / Filistin işleri" dergisinin editörü olarak Filistin Kurtuluş Örgütü için çalışmaya başladı. 1982'de siyonist rejimin Güney Lübnan'ı işgal etmesinin ardından FKÖ Beyrut'tan uzaklaştırılınca Kıbrıs'a yerleşti. 1987'de Filistin yönetimine seçilen Derviş, 1993'te Oslo Anlaşmasını protesto ederek yönetimden çekildi. 1996'da Filistin'e geri döndü ve Ramallah'a yerleşti. 9 Ağustos 2008'de ise ABD'de öldü.

Çok sayıda şiir koleksiyonunun sahibi olan Derviş, adı Filistin davasıyla özdeşleşmiş en önemli şairlerdendir. Filistin'in adeta ulusal şairi kabul edilen Derviş, şiirlerinde Filistin'in bağımsızlığı ve özgürlüğü için mücadeleyi hiç bırakmayan direnişçi halka odaklanmaktaydı.

Kimlik Kartı (Bitakat-u Huviyye) adlı şiiri, en ünlü şiirlerinden biridir. 1964'te yazılmış olan bu şiir çok geçmeden marş sözü olarak bestelenmiş ve Filistinliler arasında büyük kabul görmüştür. Şiir, İsrailli bir nüfus memuruna hitaben "Yaz/kaydet" anlamındaki "seccil" fiiliyle başlar. 1948'den beri Arapları sadece bir rakam olarak, kimlik numarası olarak gören İsrailli memura, onu öfkelendireceğini bile bile sürekli Araplık kimliğini vurgulu bir biçimde söylemekle de pekiştirilmektedir. İsraillilerin gözünde çok alt bir statüyü ifade eden bu "Arap" kelimesi Derviş'in gözünde adeta bir gurur vesilesidir.

İşte Mahmud Derviş'in "Kimlik Kartı" şiiri:

Yaz!

Ben bir Arabım

Kimlik numaram 50.000

Çocuklarım sekiz tane

Dokuzuncusu da sonbaharda gelecek!

Bu seni öfkelendiriyor mu?

Yaz!
Ben bir Arabım
Geçim derdindeki arkadaşlarla birlikte bir taş ocağında çalışıyorum.
Çocuklarım sekiz tane.
Onların ekmek parasını,
Giysi ve defter parasını
Taşlardan çıkarıyorum ben.
Sdaka dilenmiyorum senin kapında,
Ne de küçülüyorum
Kapının eşiğinde.
Bu seni kızdırıyor mu?

Yaz!

Ben bir Arabım

Yok benim lakabım, soyadım

Öfkeyle dolup taşan bir ülkede

Çok sabırlı biriyim.

Dal budak salmıştı köklerim

Daha doğmadan zaman

Açılmamışken henüz tarihin çağları

Henüz yokken servi ve zeytin ağaçları

Boy atmamışken çimenler.

Babam rençber bir ailedendir

Aristokrat zümreden değil